رفتن به بالا
  • یکشنبه - 6 خرداد 1397 - 04:55
  • کد خبر : ۷۵۲۳۴
۳۷۶۱۸۸۹۲۷۲۳

برندسازی؛ راهبرد عملی حمایت از کالای ایرانی – مجید رحمتی*

امروزه شهر‌های موفق و مدرن در عرصۀ های مختلف بخصوص گردشگری به بهترین شکل از برندسازی و ایجاد یک نماد هویتی و فرهنگی منحصر به‌ فرد استفاده می ‌کنند و هریک می‌ کوشند شهر خود و خدمات مخصوص به خود را در چهارچوب یک نماد و یا سوغات ویژه در سطح بین ‌المللی مطرح کنند. […]

baner

امروزه شهر‌های موفق و مدرن در عرصۀ های مختلف بخصوص گردشگری به بهترین شکل از برندسازی و ایجاد یک نماد هویتی و فرهنگی منحصر به‌ فرد استفاده می ‌کنند و هریک می‌ کوشند شهر خود و خدمات مخصوص به خود را در چهارچوب یک نماد و یا سوغات ویژه در سطح بین ‌المللی مطرح کنند.
این نماد ویژه به‌ صورت نام، محصول و یا خدمتی ارائه می‌شود که به ساده ‌ترین شکل ممکن جلوه ‌گر و تداعی ‌کنندۀ هویت و ماهیت شهر است و به ‌عنوان برندی انحصاری شناخته می‌شود.
در حقیقت این شهرها با سرمایه‌گذاری اولیه برای تثبیت جایگاه یک برند ویژه نه‌ تنها موجب مطرح‌ شدن خود در عرصۀ بین‌المللی می‌شوند، بلکه در آینده نیز هزینه‌های کمتری برای تبلیغات گسترده می‌پردازند؛ به ‌عبارت‌ دیگر نماد و برند تولید شده معرف آن‌هاست و هر گردشگر و بازدید کننده با تهیه آن یک سفیر تبلیغاتی و نماینده فرهنگی برای آن شهر محسوب خواهد شد.
همین سوغات می‌ تواند به ‌عنوان یک جذابیت اساسی و انگیزۀ سفر شناخته شود و مسافران شهر را ملزم به تهیۀ آن در قالب‌ها و اشکال مختلف کند.
کنگاور از توابع استان کرمانشاه شهری تاریخی ‌- مذهبی و دارای ظرفیت‌های عظیم در حوزه گردشگری و تاریخی است. باوجود اینکه این شهر از دیرباز با نامِ معبد آناهیتا در میان تاریخ دوستان، گردشگران و مسافران شناخته شده و همچنین دارای سوغات متنوع و هویت فرهنگی و تاریخی غنی‌ است، متأسفانه اقدامی مؤثر برای طراحی، تولید و اعتباربخشی انحصاری به سوغات آن صورت نپذیرفته و این موضوع به‌ عنوان ضعف برند‌سازی این شهر در سطح ملی و بین المللی محسوس است.
همچنین در سال‌های گذشته به‌ دلیل بی ‌توجهی به این امر مهم، کالاهای نامطلوب چینی، بازار سوغات شهر کنگاور را تسخیر کرد و مسافران و گردشگران با مجموعه‌ای از محصولات بی‌کیفیت مواجه شدند، کالاهایی که با هویت و فرهنگ این سرزمین بیگانه بودند و عرضۀ آن‌ها جز نارضایتی خریداران و دورشدن فضای گردشگری شهر از اصالت خود، نتیجه‌ای در پی نداشت.
سازهای موسیقی همچون تار و سه تار در روستای هدف گردشگری فش (دیار هنرمندان) نه تنها می توانند به خوبی نیاز گردشگران را رفع کند، بلکه این صنایع امکان استفاده برای فرد را دارند و به عنوان نماد و کالایی لوکس برای گردشگران محسوب می شود و چه بسا در سال حمایت از تولید داخل نیز به عنوان برند منطقه ای و ملی معرفی شود.
نان تفتان دیگر سوغات ناشناخته کنگاور است که قدمتی چند صد ساله دارد شبیه نان محلی فطیر اراک و کماج همدان است که متاسفانه به اندازه نان های محلی دیگر استان های کشور شناخته شده نیست و ظرفیت بسیار مهمی برای برندسازی در عرصه سوغات دارد.
در همین راستا باید با مطالعات گسترده و سنجیده، اقدام به شناخت ظرفیت‌های تاریخی و گردشگری شهر کنگاور کرد و یک یا چند برند منتخب سوغات را متناسب با شرایط تاریخی شهر طراحی و با تأکید بر استفاده از ظرفیت داخلی تولید کرد. این اقدام می‌تواند باعث حمایت از تولید محصولات باکیفیت داخلی و اقتصاد مقاومتی، حمایت از کالای داخل و برندسازی در سطح کلان شود.
از طرفی مدیریت شهری نیز باید در مراحل مختلف شکل‌ گیری، تولید، معرفی و عرضۀ این محصولات، از آن‌ها حمایت کند. برگزاری جشنواره ی ایده‌ها، کلاس‌های آموزشی ساخت و تولید و بهره ‌گیری از المان‌های شهری، تهیه فیلم، خبر و… فضای گسترده‌ای در شهر فراهم می‌کند که در نهایت به تولید انبوه، شناخته ‌شدن و تثبیت جایگاه این برند منتهی می‌شود.
البته نباید فراموش کرد که پیش از هر چیز باید بانک اطلاعاتی از تولیدکنندگان فعال در عرصه سوغات جمع آوری شود، تا با استفاده از این بانک اطلاعاتی تولید کنندگان شناسایی و با برقراری ارتباط با آن‌ها برای نمایش و عرضه محصولات آنان، نسبت به حذف واسطه ها هزینه‌ها را برای خریداران کاهش یابد.
* خبرنگار ایرنا در کنگاور
۸۰۶۶/۷۴۴۷

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه