همواره سیستمی وجود دارد که به عنوان یک ستیز دائمی بلند مدت از آن یاد می‌کنیم، یعنی این که این موضوع یک فعالیتی است تا زمانی که بشر روی این کره‌خاکی زندگی می‌کند مقوله‌ای بنام مواد مخدر و روانگردان‌ها او را تهدید می‌کند. کشور جمهوری اسلامی ایران بیش از یک صد سال یعنی از سال […]

همواره سیستمی وجود دارد که به عنوان یک ستیز دائمی بلند مدت از آن یاد می‌کنیم، یعنی این که این موضوع یک فعالیتی است تا زمانی که بشر روی این کره‌خاکی زندگی می‌کند مقوله‌ای بنام مواد مخدر و روانگردان‌ها او را تهدید می‌کند.

کشور جمهوری اسلامی ایران بیش از یک صد سال یعنی از سال ۱۲۸۹ هجری شمسی است که همگام با مجامع جهانی در امر مبارزه با مواد مخدر فعالیت دارد، اما عمده فعالیت‌های کشور به بعداز پیروزی نظام مقدس جمهوری اسلامی برمی‌گردد و همسایگی با بزرگ‌ترین تولید کننده مواد مخدر جهان سبب شده تا بعداز پیروزی انقلاب تا به امروز بیش از هشت هزار تن از تولیدات این کشور در ایران کشف و ضبط شود بیش از چهارمیلیون نفر قاچاقچی و معتاد را روانه زندان‌ها شده‌اند.

خسارت‌های  زیادی هم به باندهای بزرگ مافیای مواد مخدر وارد شده، بیش از ۳۷۰۰ نفر شهید و ۱۲هزار جانباز تقدیم مسیر مبارزه با این پدیده شوم شده، اما همچنان مشاهده می‌کنیم که با صرف مقابله کاری از پیش نمی بریم لذا کار حوزه مقابله، کاری بی بدیل و غیر قابل انکاری است  ، به اعتراف سازمان‌های بین‌المللی ایران پرچم‌دار مبارزه با مواد مخدر در دنیا قلمداد می‌شود و غیر از این هم نیست.

همه جهانیان می‌دانند که نظام ما به خاطر تفکرات اعتقادی و مذهبی و نجات بشریت از این پدیده شوم چنین اقداماتی را انجام می‌دهد، ولی آن‌ها بیایند و بگویند علی‌رغم این همه تلاش آیا ایران را همراهی کرده‌اند که در پاسخ باید بگوئیم همراهی که نکردند هیچ و حتی از مانع تراشی و تحریم‌های ظالمانه در حوزه نرم‌افزاری و سخت‌افزاری حوزه مواد مخدر نیز علیه کشور دریغ نکرده‌اند.

فقط با صرف مقابله با قاچاق، اعتیاد از بین نمی‌رود، چرا که خیلی از مواد صنعتی امروزه وجود دارد که  کاربردهای چند گانه مانند پزشکی، صنعتی – صنایع تبدیلی و امثالهم دارند، بنابراین علی‌رغم این که فعالیت‌های پیشگیرانه و درمان در سایر مجامع از سال ۱۹۶۱ یعنی ۵۴ سال پیش شروع شده، در کشور ما هم از سال ۱۳۸۰دو مقوله فرهنگی، پیشگیری و درمان تقریباً از ۱۴ سال پیش شروع شده و اگر امروز معتاد بودن را بیمار تلقی می‌کنیم به واسطه آن است که زمینه برای افرادی که به صورت خود معرف اقدام به درمان و ترک می‌کنند بتوانند با برخورداری از حمایت‌های اجتماعی و اداری نسبت به سلامتی و بهبودی خود اقدام کنند.

اگر سال‌ها هم از آسیب‌ها، زیان‌ها و خسارت‌های آن گفته شود، واقعیت مطلب و عمق فاجعه را هم نمی‌توانیم ترسیم کنیم،  زیرا بس که اعتیاد بعداز تصادف رانندگی، دومین عامل مرگ و میر را  به خودش اختصاص داده است.

رسانه‌ها در جهت اجتماعی شدن موضوع و امر مبارزه با اعتیاد نقش مهمی دارند، لذا از اصحاب رسانه می‌خواهیم که به عنوان حلقه واسط ملت و دولت، در جهت اجتماعی شدن موضوع مبارزه با اعتیاد که تاثیر بسزایی در آگاه نمودن قشرهای مختلف مردم دارد، تلاش کنند.