واریانت کوهدشت-چنار؛ وعده‌های بر باد رفته و بی‌تدبیری در سایه بهانه‌ها

.

سید محسن قاسمی   در فضای مجازی و محافل خبری کوهدشت، این روزها یک جمله  معروف از سوی فرماندار شهرستان کوهدشت  بیش از پیش شنیده می شود ؛ جمله‌ای که حالا نه تنها امید، بلکه نوعی طنز تلخ و نگرانی عمیق را در دل مردم دمیده است.

فرماندار  کوهدشت  پیش از این  گفته اند : «اگر تا آخر مهر این مشکل حل نشود، ضعف از فرماندار خواهد بود و نه از استاندار. ما برنامه جدی برای حل مشکلات داریم.» اما اکنون که تقویم به بهمن ماه رسیده و فصل سرما در اوج است، مردم کوهدشت نه تنها خبری از بهره‌برداری پروژه حیاتی واریانت کوهدشت-چنار؛  نمی‌بینند، بلکه شاهد سکوتی سنگین و فرار رو به جلوی مسئولین در قبال وعده‌های شعاری‌شان هستند.

اکنون زمان آن رسیده که فرماندار شهرستان ، رسماً و در مقابل دوربین‌های رسانه‌ها بابت قولی که داده و عمل نشده است، از مردم و افکار عمومی عذرخواهی کند.

از «آذرماه» وعده تا «بهمن‌ماه» واقعیت؛ پروژه‌ای در بلاتکلیفی ،  مردم کوهدشت و روستاهای تابعه در مسیر ، این روزها نظاره‌گر اصلی ماجرای «واریانت کوهدشت-چنار» هستند؛ پروژه‌ای که قرار بود شاه‌کلید حل تردد  و توسعه منطقه باشد. وعده بهره‌برداری در ابتدای آذرماه امسال، با هیاهوی زیادی از سوی مسئولین و اختصاصاً  فرماندار  کوهدشت  داده شد. وعده‌ای که  امید را در دل مردم این دیار زنده کرد؛ اما با گذشت زمان و پایان یافتن آذرماه و اکنون ایستادن در نیمه اول بهمن، آن امید جای خود را به یأس، بی‌اعتمادی و انتقادهای تند شهروندان و رسانه ها داده است.

به  اذهان کارشناسان رسانه  این پروژه دیگر تنها یک مسیر آسفالته نیست؛ بلکه به یک «آزمون اعتماد» برای مدیران شهرستان تبدیل شده است. آزمونی که تا این لحظه، مسئولین با نمره مردودی در آن حضور دارند. سکوت معنادار در خصوص راه‌اندازی پروژه ، سوالات بی‌پاسخی را در ذهن مردم ایجاد کرده است: آیا واقعاً اراه ای برای  اتمام پروژه  وجود داشت؟ یا این وعده‌ها تنها برای خوش‌رنگ کردن گزارش‌های اداری بو د و  یک پروپاگاندای  تبلیغاتی بود

بهانه‌هایی که بر آتش نارضایتی دم می‌کشند ، در مواجهه با این تأخیر طولانی، رویکرد مسئولین در ارائه توضیحات، تأسف‌برانگیزتر از خود تأخیر است. بهانه‌هایی نظیر «جنگ ۱۲ روزه» یا اشاره به مسائل امنیتی ،  برای توجیه عدم پیشرفت پروژه‌های عمرانی، بیش از آنکه توجیهی منطقی باشد، نشان‌دهنده «بی‌تدبیری» و «عدم مدیریت صحیح» در پیشبرد امور است.

آیا می‌توان مشکلات یک پروژه عمرانی چندساله را به چند روز رویدادهای امنیتی یا جنگی موقت  ربط داد؟ این رویکرد، فرار از پاسخگویی و شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت‌های قانونی است. مردم کوهدشت شعور و درک بالایی از شرایط کشور دارند، اما توهین به این شعور با ارائه دلایل واهی، قابل قبول نیست. با تأکید بر این واقعیت که مسائل روزمره و نیازهای اساسی شهر نباید فدای مسائل امنیتی یا سیاسی شود، باید گفت که توسعه و آبادانی، خود بخشی از امنیت پایدار است.

اعتماد عمومی؛ سرمایه‌ای در حال تبخیر ، وقتی نماینده عالی دولت در شهرستان، یعنی فرماندار، قول مشخص و زمان‌بندی شده‌ای می‌دهد و پای آن نمی‌ایستد، اعتماد عمومی نسبت به کل بدنه دولت و برنامه‌های توسعه‌ای خدشه‌دار می‌شود. این عدم تحقق وعده‌ها، این سوال جدی را در ذهن مردم ایجاد می‌کند که: «آیا مسئولین واقعاً بر اوضاع تسلط دارند؟ آیا برنامه‌هایشان قابل اتکا است یا صرفاً شعارهای توخالی است؟»

بی‌اعتمادی حاصل قول‌های عمل نشده است. مردم کوهدشت از شعار  خسته اند ؛ آن‌ها منتظر عمل هستند. آن‌ها می‌خواهند وقتی از جاده‌ای عبور می‌کنند، درگیر تصادف های  مرگبار نباشند و وقتی وعده‌ای  از سوی مدیران می‌شنوند، مطمئن باشند که پای آن ایستاده‌اند.

شفافیت، تنها راه نجات ،  حالا  دیگر  پروژه واریانت کوهدشت-چنار، تنها یک پروژه عمرانی نیست؛ بلکه نمادی از تعهد، صداقت و کارآمدی مسئولین است. تأخیر در اجرای آن و ارائه بهانه‌هایی که بیشتر به «فرار از حقیقت» شبیه است، نه تنها به توسعه و اقتصاد منطقه لطمه می‌زند، بلکه سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی را که ارزشمندترین دارایی هر دولتی است، از بین می‌برد.

انتظار می‌رود مسئولین امر، با اتخاذ رویکردی شجاعانه و پاسخگو، ضمن شفاف‌سازی دلایل واقعی تأخیر (بدون اشاره به بهانه‌های غیرمرتبط)، یک برنامه زمان‌بندی مشخص، دقیق و قابل اتکا برای تکمیل این پروژه ارائه دهند. مردم کوهدشت لایق بهترین‌ها هستند و شایسته این نیست که در سایه بهانه‌های بی‌اساس، از حق اولیه خود یعنی توسعه و آبادانی محروم بمانند.