دوران تهدیدات زبانی استاندار کرمانشاه تمام شده است ، گفتگوی غرب با سیدسعید قاسمی

.

کرمانشاه این روزها با موضوع انتخاب دو تن از نمایندگانش در هیئت رئیسه مجلس در کانون خبرهای سیاسی پارلمان قرار دارد. تکیه زدن دو تن از نمایندگان استان بر کرسی‌های هیئت‌رئیسه مجلس، موجی از تبریکات و شور و هیجان رسانه‌ای را به راه انداخته است. اما در سوی دیگر این ویترین درخشان، واقعیتِ عریانِ سفره‌های کوچک‌شده، پروژه‌های نیمه‌تمام و جوانیِ به هدر رفته در صفوف بیکاری خودنمایی می‌کند. برای واکاوی این تضاد آشکار، به سراغ سید سعید قاسمی رفتیم؛ رسانه ای فعالی که اخیراً با نگارش سلسله‌مطالبی با موضوع فلاکت در استان کرمانشاه ، نگاه‌ها را به سمت لایه‌های زیرین و دردمندِ استان معطوف کرده است. در این گفتگو، از نسبتِ میان این نفوذ سیاسی با بهبود معیشت پرسیده‌ایم و به دنبال پاسخی برای این پرسش بوده‌ایم که چگونه می‌توان از بن‌بست مدیران ناکارآمد و وعده‌های توخالی عبور کرد.

غرب: جناب قاسمی، بگذارید از این جا شروع کنیم؛ در حالی که همه در حال ارسال پیام تبریک برای پیروزی نمایندگان در انتخابات هیئت‌رئیسه هستند، شما با نگاهی اعتراضی از فلاکت در استان می‌نویسید. چرا در این روزهای جشن سیاسی، این‌قدر تلخ و گزنده به واقعیت‌ها می‌پردازید؟
سید سعید قاسمی: بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم. اولاً ممنونم از وقتی که برای این گفتگو گذاشتید ببینید، خوشحالی برای کسب جایگاه‌های مدیریتی در سطح کلان کشور خوب است، اما برای چه کسی؟ برای مردمی که در رتبه فلاکت بین رتبه اول و دوم فلاکت در رفت و آمد هستند یا برای رزومه شخصی آقایان؟ من اگر از فلاکت می‌نویسم، چون معتقدم باید با دردِ این مردم صادق بود. تا کی باید مماشات کرد؟ تا کی باید با واژه‌های اتوکشیده، عمقِ فاجعه را پنهان کنیم؟ واقعیت این است که در پساجنگ، منظورم جنگ هشت ساله ایران و عراق است کرمانشاه باید یک جهش ایده‌‌آل را تجربه می‌کرد، اما این اتفاق رخ نداد ، درد ها رسوب شد و حالا یقه همه ما را گرفته است ، ما امروز شاهد یک عقب‌ماندگیِ مزمن در ساختارهای زیربنایی و معیشتی مردم هستیم. تبریک واقعی را زمانی باید گفت که این جایگاهِ استراتژیک، سودی برای آن جوانی داشته باشد که روز به روز در گرداب ناامیدی افسرده‌تر می‌شود.
غرب: برخی معتقدند این نوع نگاه شما سیاه‌نمایی است و چهره استان را نزد سرمایه‌گذاران مخدوش می‌کند. پاسخ شما به این نقد چیست؟
سید سعید قاسمی: به هیچ‌وجه این را قبول ندارم. اتفاقاً بزرگترین خیانت به کرمانشاه، پنهان کردنِ زخم‌های آن است. شما وقتی نزد پزشک می‌روید، اگر صادق نباشید و دردتان را پنهان کنید، پزشک چگونه می‌تواند شما را درمان کند؟ نمی‌شود به پزشک دروغ گفت و انتظار معجزه داشت. برای درمانِ دردِ این استان، نخستین قدم، شجاعت در بیانِ حقیقت است. سیاه‌نمایی آنجاست که ما رویِ عفونتِ بیکاری و فقرِ رفاهی، پرده‌ی تبریک بکشیم. دردِ ما این است که نوجوانِ بیست‌ساله‌ی کرمانشاهی، در مرکزِ استانش هیچ خاطره‌یِ ذهنی از یک شهربازیِ مدرن ندارد! یعنی سالهاست این استان بچه هایش برای استفاده از شهر بازی به استان های همجوار می روند ، به نظر شما این لکه سیاهیی در مدیریت نیست این یعنی مرگِ نشاط در جامعه کرمانشاه . بیان این‌ها عینِ حق‌طلبی است، نه سیاه‌نمایی.
غرب: شما به مشکلات ساختاری و معیشتی اشاره کردید. فکر می‌کنید حضورِ این دو نماینده در هیئت‌رئیسه، چطور می‌تواند این مسیرِ بن‌بست را باز کند؟
سید سعید قاسمی: به نظر من این حضور عالی است ، به اعتقاد من این حضور حجت را بر آقایان تمام می کند . دیگر بهانه‌ای برای نشدن وجود ندارد.بی تعارف ما امروزدر کرمانشاه با بحرانِ مدیرانِ ناکارآمد روبرو هستیم؛ مدیرانی که تنها امتیازشان، وصل بودن به فلان جریان سیاسی یا فلان نماینده است. من اعتقادم این است تا این ساختارِ مدیرگمارِ سیاسی باید ریشه‌‌کن نشودما راه به جایی نمی بریم ، نتیجه‌یِ این نوع انتصابات را به عینه دیده‌ایم ، پروژه‌هایی که سال‌هاست خاک می‌خورند و مدیریتی که جسارتِ تصمیم‌گیری ندارد ، چون طرف اصلاً مدیر نیست ، ور دست فلان جریان سیاسی و یا فلن نماینده است و الخ … آقایان که در در هیئت‌رئیسه انتخاب شده اند باید از این موقعیت استفاده کنند باید از این نفوذ برای تغییرِ ساختار استفاده کنند. کرمانشاه امروز بیش از هر چیز به مکانیزم‌های زمان‌بندی‌شده نیاز دارد.
غرب: منظورتان از مکانیزم زمان‌بندی‌شده چیست؟ یعنی استاندار و تیم مدیریتی باید چه تغییری در رویکرد خود ایجاد کنند؟

سید سعید قاسمی: ببینید، اینکه استاندار مدام تهدید کند که مدیرانِ ضعیف باید بروند، دیگر کارساز نیست. تهدیدِ زبانی دردی را دوا نمی‌کند. ما به ساعتِ شنیِ مدیریتی نیاز داریم. برای هر پروژه و هر مطالبه‌یِ مردمی، باید اهرم‌هایِ زمانی تعریف شود. باید به مدیر گفت: این گوی و این میدان، این هم مهلتِ زمانی؛ اگر در پایانِ این ساعتِ شنی، نتیجه حاصل نشد، بدون تعارف برکنار هستی ، اصلاً کار گروهی برای نظارت مستمر بر قول های مدیران تشکل شود البته اگر خود کار گروه به جریان های خاصی متصل نباسد
بی تعارف برای رشد و شکوفایی کرمانشاه ما نیازمند مدیرانی هستیم که به جایِ گزارش‌هایِ کاغذی و آمارسازی، در کفِ میدان باشند. اما متأسفانه بخشی از بدنه مدیریتی ما، گروگانِ ارتباطاتِ سیاسی است. مدیری که با سفارشِ فلان دفتر و فلان شخصیت بر سرِ کار آمده، دلش برای مردم نمی‌تپد؛ او فقط به فکرِ حفظِ صندلی و رضایتِ بالادستیِ سیاسی‌اش است. این زنجیره‌یِ باطل باید توسط نمایندگانِ قدرتمندِ ما در مجلس پاره شود.
غرب: پس شما معتقدید که هم‌گراییِ موردِ ادعایِ مسئولان، باید از شعار به یک ساختارِ اجرایی تبدیل شود؟
سید سعید قاسمی: دقیقاً. زمان به سرعتِ برق و باد می‌گذرد و فرصت‌سوزی در این مقطع، خیانت به نسل‌های آینده است. همه باید دست در دستِ هم دهند؛ از استاندار و امام‌جمعه تا مدیران کل و در رأس آن‌ها این دو نماینده‌ای که حالا در کانونِ قدرت هستند و می توانند از این موقعیت برای کرمانشاه استفاده کنند ، ضمن اینکه ما خیلی هم پر توقع نیستیم که فکر کنیم آقایان می تواند سوپر من کرمانشاه شوند ، نه همین که بتوانند کرمانشاه را زا این موقعیت خارج کنند و معمولی شود به همین هم راضی هستیم و انشالله در مراحل بعدی به اوج هم فکر کنیم
غرب : و حرف آخر
سید سعید قاسمی : حرفِ نهایی من این است این جایگاهِ هیئت‌رئیسه باید برایِ کرمانشاه آورده داشته باشد. اگر قرار باشد باز هم در شاخصِ فلاکت صدرنشین باشیم، اگر قرار باشد بیکاری همچنان بر سرِ جوانان ما آوار شود و اگر قرار باشد مدیرانِ ضعیف به واسطه‌یِ وابستگی‌هایِ جناحی ابقا شوند، این صندلی‌ها هیچ ارزشی برای مردم نخواهد داشت ، رسانه ها ، مردم نباید مطالبه‌گری را رها کنند ؛ چرا که معتقدیم برای درمانِ این بیمار، باید صادقانه فریاد زد و از جراحیِ ساختارهایِ پوسیده نترسید. قبل از اینکه خیلی دیر شود، باید از این فرصتِ استراتژیک برایِ نجاتِ کرمانشاه استفاده کرد.