درس بزرگ یک پرسپولیسی به فوتبال ایران

درس بزرگ یک پرسپولیسی به فوتبال ایران

جزو بازیکنان خوب اما کمی عصبی محسوب می‌شود، بر خلاف وحید امیری که همه می‌دانند یک جنتلمن واقعی است؛ بازیکنی که یحیی به شدت دوستش دارد و از نظر فنی هم در ۵ پست مختلف دست سرمربی تیمش را گرفته است.

در جریان بازی تراکتور- پرسپولیس یک درگیری بین امیری و خلیل‌زاده رخ داد که اصلاً قصد قضاوت نداریم اما به هر حال امیری بزرگ‌تر است و شجاع باید بیشتر رعایت می‌کرد. بعد از بازی همه چیز تمام شد و شجاع هم ماجرا را کش نداد اما امیری درس بزرگی به شجاع و همه فوتبال ایران داد. او گفت: «مشکل خاصی نبود و در فوتبال از این مسائل پیش می‌آید. من و شجاع همبازیان قدیمی هستیم و بیرون زمین هم دوست و صمیمی.»

چنین رفتاری را از شجاع بیشتر انتظار داشتیم چون از نظر سنی کوچک‌تر است اما به هر حال امیری به خاطر همین چیزهاست که بین کادر فنی، بازیکنان، هواداران و… محبوب است و حتی رقبا هم دوستش دارند. او می‌توانست از این مسئله عبور کند و چیزی نگوید یا مثلاً در پاسخ به خبرنگاران بگوید نظری ندارم و سکوت کند اما حرف زد و مثل همیشه درس بزرگی به فوتبال و فوتبالیست‌های ایرانی داد.

درس بزرگ یک پرسپولیسی به فوتبال ایران

اگر بازیکنی مثل وحید امیری بدون حاشیه ۲۰ سال است که در سطح اول فوتبال بازی می‌کند و همه قبولش دارند به خاطر همین چیزهاست. کی‌روش، برانکو، گل‌محمدی، اسکوچیچ و… همه امیری را به لحاظ فنی و فوتبالی و اخلاقی قبول داشتند و دارند. شما اصلاً نمی‌بینید که این بازیکن افت کند یا حاشیه خاصی داشته باشد. امیری فصل گذشته در پست‌های دفاع چپ، هافبک چپ، مهاجم، هافبک راست و… برای پرسپولیس بازی کرد و خوب هم بازی کرد. او در تمام ۶ قهرمانی پرسپولیس طی ۷ سال اخیر حضور داشته و نقش پررنگی هم داشته و جالب اینکه با ۳۶ سال سن هنوز مثل جوان‌های ۲۰ساله می‌دود و می‌جنگد و تلاش می‌کند. کافی است از رقبای پرسپولیس و آنالیزورهای تیم حریف بپرسید که امیری چه نقشی در پرسپولیس دارد و آنها به شما خواهند گفت که چنین بازیکنی آرزوی تمام مربیان ایران است.