مشکلات نابینایان در استان کرمانشاه؛ واقعیتهایی که نباید نادیده گرفته شوند
به گزارش خبرنگار فر نیوز/ نابینایان و کمبینایان استان کرمانشاه بخش ارزشمندی از جامعه ما هستند؛ افرادی توانمند، پرتلاش و فعال که اگر حداقل زیرساختها و امکانات را در اختیار داشته باشند، میتوانند در عرصههای فرهنگی، ورزشی، علمی و اقتصادی همانند سایر شهروندان بدرخشند. با این حال، واقعیت این است که هنوز بسیاری از مشکلات و تبعیضهای ساختاری، روزمره و اجتماعی زندگی آنان را با دشواری همراه کرده است.
این مقاله به بررسی گوشهای از این چالشها میپردازد؛ چالشهایی که سالهاست وجود دارد و نیازمند توجه جدی مسئولان، رسانهها و افکار عمومی است.
۱. نبود مناسبسازی شهری؛ شهری که با نابینایان قهر است
شهر کرمانشاه از خیابانهای و پیادهروها گرفته تا ادارات و ساختمانهای خدماتی هنوز برای حضور نابینایان آماده نیست.
مشکلات اصلی عبارتاند از:
نبود خطوط راهنمای ویژه نابینایان در بیشتر خیابانها
سطحهای ناهموار، سنگفرشهای نامناسب و موانع غیر استاندارد در پیادهروها
نبود هشدارهای صوتی در چراغ راهنمایی
عدم مناسبسازی ورودی بسیاری از ادارات و مراکز درمانی
شهر باید امن باشد، نه میدان مین.
۲. ضعف در حملونقل عمومی؛ وقتی یک مسیر ساده تبدیل به سختترین کار روزانه میشود
اغلب ایستگاههای BRT و اتوبوسهای شهری، امکانات صوتی لازم را ندارند و رانندگان آموزش دیده برای تعامل صحیح با نابینایان محدود هستند.
نبود تاکسیهای مناسبسازی شده و گرانی حملونقل نیز فشار اقتصادی و روانی بیشتری ایجاد میکند.
۳. محدودیت فرصتهای شغلی؛ استعدادهای معطل مانده
بسیاری از نابینایان در کرمانشاه دارای مدرک دانشگاهی، مهارت تخصصی و توانایی بالا هستند، اما:
کارفرمایان اعتماد کافی به توانمندیها ندارند
سهمیههای قانونی استخدامی اجرا نمیشود یا دور زده میشود
زیرساخت کار مناسب برای نابینایان در ادارات فراهم نشده است
نتیجه؟ بیکاری بالا و اتلاف توان عظیم انسانی.
۴. مشکلات آموزشی؛ دانشجویانی که برای یادگیری میجنگند
نابینایان برای تحصیل باید دو برابر دیگران تلاش کنند، با این حال:
بسیاری از اساتید و مدارس آشنایی کافی با روشهای آموزشی ویژه ندارند
کتابهای بریل، منابع صوتی و الکترونیکی کافی نیست
برخی دانشگاهها از پذیرش دانشجوی نابینا در رشتههای خاص خودداری میکنند
این در حالی است که نابینایان در ایران و جهان ثابت کردهاند که در هر رشتهای میتوانند موفق باشند.
۵. کمبود امکانات ورزشی و تفریحی
در استان کرمانشاه:
سالنهای ورزشی ویژه نابینایان بسیار محدود است
بودجه ورزشهای معلولین ناکافی است
مربیان متخصص کم هستند
حتی فضاهای تفریحی عمومی برای نابینایان ایمن و قابل استفاده نیست
۶. بیتوجهی برخی ادارات و روابط عمومیها
یکی از مهمترین مشکلات، بیتفاوتی بخشی از ادارات, مخصوصاً در بخش روابط عمومی، نسبت به مسائل نابینایان است.
روابط عمومیها وظیفه دارند:
صدای مردم باشند
مطالبات معلولان را منتقل کنند
پاسخگو باشند
اما در بسیاری موارد، شهروندان نابینا با برخوردهای سرد، بیاعتنایی و نبود پاسخ مناسب روبهرو میشوند.
بیتوجهی اداری گاهی از موانع فیزیکی هم دردناکتر است.
۷. نگاه ترحمآمیز یا بیتفاوت جامعه
یکی از بزرگترین دردهای نابینایان این است که هنوز بخشی از جامعه:
توانمندیهای آنان را باور ندارد
یا با نگاه ترحمآمیز به آنان مینگرند
یا مشکلاتشان را جدی نمیگیرد
نابینایی ناتوانی نیست؛ جامعه ناآگاه ناتوان است.
جمعبندی
نابینایان در کرمانشاه بیش از هر چیز نیازمند مسئولیتپذیری، برنامهریزی و احترام هستند.
این افراد نه خواهان امتیاز ویژهاند و نه طلبکار جامعه؛ تنها خواستار حقوق طبیعی خود به عنوان شهروند هستند:
شهری امن
آموزش استاندارد
شغل مناسب
برخورد محترمانه
امکانات ورزشی و فرهنگی
و روابط عمومیهایی که صدای مردم باشند، نه مانع مردم.
تا زمانی که این واقعیتها نادیده گرفته شود، عدالت اجتماعی در استان ناقص خواهد ماند.
تهیه و تنظیم مسعود دریابار
