باید به طراحان عملیات روانی در واشنگتن یک جایزه اسکار افتخاری برای بهترین کمدی سیاه سال داد؛ کمدی که با این فرض مضحک آغاز میشود ، آمریکا در چه فکریه؟ پاسخ این است ، اینها در توهمی آشکار ایرانِ امروز را با ایرانِ چند دهه پیش اشتباه گرفتهاند، و مهمتر از آن، فراموش کردهاند که ایران پر از بسیجی است!
این تصور خام که از پشت میزهای شیشهای و در سایه لابیهای سنگین شکل میگیرد، خود تبدیل به سوژهای برای شوخی شده است:
۱. توهم «بسیج ستیزی» و مهناز افشارو امثلهم !
آمریکاییها و همدستان داخلیشان فکر میکنند با یک تغییر چهره، چند استوری اینستاگرامی و حرکات نمایشی (تلاش برای دلبری با موهای افشان)، میتوانند اراده یک ملت را تحت تأثیر قرار دهند. این دقیقاً همان جایی است که محاسباتشان صفر میشود. آنها قدرت بسیج را نه به عنوان یک ساختار دفاعی، بلکه صرفاً به عنوان یک عنصر سیاسی میبینند، در حالی که بسیج، در مفهوم واقعی کلمه، روحیهای است که در تار و پود هر خانواده ایرانی تنیده شده است. شما با موهای افشان در مقابل ارادهای قرار میگیرید که برای حفظ خاکش آماده است، نه برای تماشا کردن مدلینگ!
۲. فیلمنامه «تقدیم ایران» و حمید فرخنژاد!
سناریوی دوم آنها این است که با حمایت مالی و تبلیغاتی از چهرههایی که مسیر زندگیشان به سمت کافههایی با منوهای خاص سوق داده شده، میتوانند این پیام را منتقل کنند که «ایران آماده تحویل است!» حمید فرخنژاد با آن بلاگریهای پرهزینه، شاید بتواند توجه بخشی از جامعه خارج از کشور را جلب کند، اما این تصور که این توجه، معادل رضایت عمومی و کلید تسخیر قلبِ «ایرانی های اصیل » این سرزمین باشد، نهایت سادگی است.
نکته طنزآمیز کجاست؟ آنها چنان در فیلمنامه توهمی خود غرق شدهاند که فراموش کردهاند اگر خدای ناکرده پایی به خاک ایران برسد، بسیج فقط در رزمایشها نیست؛ بلکه در هر کوچه، هر محله و هر نسل حضور دارد و آنها را با خاک یکسان خواهد کرد . خوشحالی شما برای حمله امریکا به ایران خیالی واهی و خوشحالی خامی است
پس نتیجه اینکه ، آمریکا در چه فکریه؟ ، پاسخ این است ، در این فکرند که چگونه یک نیروی مردمی سازمانیافته و عمیق را با چند ترفند رسانهای و حمایت از چند سلبریتی ناراضی، خنثی کنند. این نه یک استراتژی، که یک خودزنی فکری است. تا زمانی که این توهم پابرجاست، سناریوی آنها محکوم به شکست است؛ زیرا فراموش کردهاند: ایران، سرزمینی است که مردمانش دفاع از آن را نه وظیفه، که افتخار میدانند و این یعنی ایران پر از بسیجی است، در هر لباسی و هر سنی!
