این روزها هر کس به شیوهای اندوه و دلدادگی خود را در سوگ رهبر شهید، امام خامنهای، بازگو میکند؛ سوگی که در دلهای مردم ایران جای گرفته و در قالب کلمات و سرودهها جاری میشود. شاعران نیز همچون دیگر دلدادگان این سرزمین، احساس و ارادت خود را با زبان شعر بیان میکنند. حسین آزادبخت، شاعر کوهدشتی، در رثای رهبر شهید چنین سروده است:
رهبر شهید امام خامنه ای
خامنه ای بهر امت رهبری فرزانه بود
در حقیقت کًلِ افکارش خردمندانه بود
کس ندیده در جهان مانند او یک رهبری
در سیاست، در بصیرت، باچنین روشنگری
درقبالِ زور گویان همچو کوهی استوار
تا شهادت ایستادو شد نمادِ اقتدار
آن زعیمِ باصلابت رهبری آزاده بود
بهرِ این فوزِ شهادت بی گمان آماده بود
شد شهیدِ کینه ی صهیون و آمریکای پست
داغِ آن مردِ الهی بر دلِ ملت نشست
روحِ پاکش با حسین بنِ علی محشور باد
در بهشتِ جاودان او تا ابد مسرور باد
انتقامِ خونِ پاکش زود باشد یا که دیر
می ستاند هر سپاهی، ارتشی مانند شیر
این چهارم وعده ی صادق به فضلِ کردگار
می کشاند از رژیمِ پستِ صهیونی دمار
تا سپاه و ارتشِ با قدرتِ ما زنده است
درمیان این جهان ایران زمین پاینده است
ای “حسین “دل در گِروِ کشورت داری یقین
بر چنین طبعِ لطیفی هم که داری آفرین
