بهداشت حرفه‌ای در صنایع آبزیان ستون فقرات تولید پایدار و امنیت زیستی

.

راهنمای جامع ایمنی در صنایع آبزیان از سلامت کارگر تا کیفیت محصول

به گزارش خبرنگار فر نیوز/ مهندس مهتاب نورایی کارشناس بهداشت حرفه‌ای، تأکید می‌کند در دنیای رقابتی صنایع آبزیان، مرز میان یک تولید موفق و یک شکست اقتصادی، در «سلامت» نهفته است. مهندس مهتاب نورایی، کارشناس بهداشت حرفه‌ای و HSE، معتقد است که بهداشت حرفه‌ای در این صنعت، فراتر از یک الزام قانونی، عاملی تعیین‌کننده برای بقای اقتصادی است.

صنایع آبزیان با چالش‌های منحصربه‌فردی از جمله تماس مداوم با عوامل میکروبی، مواد شیمیایی ضدعفونی‌کننده و خطرات فیزیکی (مانند لغزش و بریدگی) روبرو هستند. مدیریت صحیح این ریسک‌ها در دو سطح حیاتی انجام می‌شود

حفاظت از سرمایه انسانی: پیشگیری از بیماری‌های شغلی و کاهش هزینه‌های درمان و غیبت کارکنان.

تضمین کیفیت محصول: جلوگیری از آلودگی زنجیره تولید و ارتقای سلامت فرآورده نهایی.

از مرحله پرورش تا فرآوری: کنترل کیفیت آب، مدیریت پسماند و استفاده دقیق از تجهیزات حفاظت فردی (PPE)، چرخه‌ای از ایمنی را می‌سازد که سرمایه‌گذاری در آن، در واقع تضمین آینده صنعت آبزیان است.

مهتاب نورایی (کارشناس HSE) بر سه محور اصلی تأکید دارد:

شناسایی خطرات محیطی: خطرات بیولوژیک تماس با عوامل میکروبی و آلودگی‌های آب.

خطرات فیزیکی: لغزش روی سطوح خیس، بریدگی با ابزار و تغییرات دما.خطرات شیمیایی استفاده از مواد ضدعفونی‌کننده. گام‌های عملیاتی در مراحل تولید

در مرحله پرورش: مدیریت پسماند، ضدعفونی تجهیزات و کنترل کیفیت آب. در مرحله فرآوری: رعایت سخت‌گیرانه پروتکل‌های شست‌وشو، جداسازی نواحی تمیز از آلوده و کنترل دقیق دما. کلید طلایی: آموزش و پایشآموزش هوشمندانه کارکنان برای تشخیص نشانه‌های خطر و استفاده صحیح از تجهیزات، تنها راه تبدیل «قوانین خشک» به «رفتارهای ایمن» است.

تهیه و تنظیم مسعود دریابار