شور و نشاط ، لبخند و بازی،جوهر و رنگ،کتاب و صدا ، (حرف،کلمه ،جمله و واژه)،سکوت و تفکر،دیدن و آموختن،خالی شدن از حرف ها ناتمام،درددل های دوستانه،همدلی و همراهی های مربیانه،انتظارهای کودکانه برای دیدارها و دورهمی های دوباره و تشنه شدن برای شنیدن و گفتن قصه و شعرهای زیبا و هزاران برنامه ی دیگر که قریب به یکسال است صدایی از آن به گوش نمی رسد.
هربار که به مرکز مراجعه می کنم که درختها و گلهای کانون رو آبیاری کنم که مبادا از بی آبی خشک شوند، پسرها و دخترهایی را می بینم که به شتاب مراجعه می کنند و می پرسند:آقا بالاخره درستش کردین،کی بیایم برای ثبت نام؟
و با جواب سرد و سربالای من مواجه می شوند که:متاسفانه فعلا”خبری نیست،امروز یکی از پسرها گفت:آقا توروخدا بگید زودتر درست و بازش کنن.
مکانی که بیش از ۲۵ سال ملجأ کودکان و نوجوانانی بود که بعضی از آنها گاه گداری در کسوت معلمی ، کادر درمان ، نظامی و … حضوری و یا مجازی،سراغی از مربیان خود می گیرند و خاطره بازی می کنند،از مهر پارسال با بی مهری مسئولین استانی، قرار بر بسته شدن برای تخریب یا مرمت آن گرفته شد،ولی کو؟کجا؟آن مسئولی که نگاه فرهنگی و زیر ساختی به تاثیر کانون در کاهش بزهکاری و آسیب های اجتماعی داشته باشد.
مسئولینی که دوران کودکی خود را فراموش کرده اید،باور کنیدو یقین داشته باشید،همان قدر که مرمت پل ها و مکان های نظامی تخریب شده توسط دشمن این آب و خاک و … مهم هست، اگر پلی به کودکی خود بزنید متوجه می شوید که اهمیت مرمت این مکان همتراز عمران و آبادانی و چه بسا بیشتر از سایر اماکن دیگر باشد، چرا که اینجا کودکان می اندیشند،خلق می کنند و در جهت استعدادهایشان با هدایت مربی حرکت می کنند و خانه ی امیدی برای آنهاست.
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برای من و اعضاء آن ،با بوی کتاب های جدید و صمیمیت فضایش ، حکایت از عشق و بالندگی داشته و از کانونی بودن هماره بر خود بالیده ایم.
مکانی که در محروم ترین نقطه ی این شهر ، با برگزیده شدن اعضایی در جشنواره های بین المللی،ملی و استانی در مسابقات (نقاشی،قصه گویی،نقد کتاب،خوشنویسی و…)همیشه شاهد افتخار آفرینی کودکان و نوجوانان آن بودیم،زیبنده ی بی تفاوتی و بلاتکلیفی نبوده و نیست.
مسئولین دلسوز، افتخاراتش برای ارائه ی آمار و رزومه ی کاری بر گردن و برای شما ، ولی این دلخوشی حداقلی را از کودکان و نوجوانان این دیار نگیرید،که : وای اگر از پس امروز بود فردایی.

آدرس:کرمانشاه جعفرآباد، شهرک بعثت فاز۲ نبش کوچه تربیت

مرکزفرهنگی هنری شماره۸ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

مربی مسئول مرکز شماره ۸ کرمانشاه
علی واثقی

نوشته خاموشی یک پاتوق فرهنگی؛ کودکان در انتظار بازگشت روزهای شاد اولین بار در پایگاه خبری باختر. پدیدار شد.